Nikad dosta para Eparhiji vranjskoj pa, posle dobijanja 72 miliona od države (iz budžetske rezerve), navodno za dovršetak Kraljevog konaka u Manastiru Prohora Pčinjskog, kao i 2 miliona na gradskom konkursu za verske zajednice (navodno za potrebe radova na dve crkve na području Vranja), ovih dana iz eparhije traže novčanu pomoć i od vernika.
Naime, preko svojih naloga na društvenim mrežama "obaveštavaju verni narod da je Saborni hram u Vranju trenutno u fazi izrade živopisa", kažu "prvi put posle 150 godina".
"Radovi se izvode sa ciljem očuvanja svetinje i njenog unapređenja za buduće generacije.
Pozivamo sve ljude dobre volje koji su u mogućnosti da svojim prilogom pomognu obnovu hrama.
Donacije se mogu uplatiti na račun Crkvene opštine i prilogom u Sabornom hramu", navodi se, uz istaknut tekući račun eparhije na koji se mogu uplatiti sredstva i naglašava da je "svaka pomoć, bez obzira na iznos, od velikog je značaja".
Podsećamo verni narod da država Srbija, uprkos ogromnim izdvajanjima iz državnog i lokalnih budžeta (dakle para građana) za potrebe crkve, kroz konkurse ministarstva i jedinica lokalne samouprave, direktne dotacije ili plaćanje doprinosa za sveštenstvo, ne obavlja nikakvu poresku ili finansijsku kontrolu ili reviziju nad eparhijskim poslovanjem.
Tako, tokovi novca za sve koji uplaćuju novac crkvi ostaju nepoznati svetovnoj javnosti.
Poznato je da su u okviru SPC pojedine eparhije razvile ogromnu ekonomsku moć kroz razne biznise: nekretnine, poljoprivredno zemljište dobijeno restitucijom i trgovinom, proizvodnja svega i svačega, dok su druge (čiji episkopi nisu baš u dobrim odnosima sa Šefom), pak, siromašne i zavisne od državne pomoći, ali da, generalno, SPC i mnoge eparhije raspolažu značajnim materijalnim bogatstvom, pa i finansijskim.
Na kraju, poznato je da finansijska moć Srpske pravoslavne crkve (SPC) i pojedinih crkvenih velikodostojnika, direktno proističe iz njene političke upotrebne vrednosti za svaki vladajući režim u Srbiji.
Država velikodušno finansira eparhije i toleriše im "sivu zonu" poslovanja bez fiskalnih kasa, kako bi zauzvrat dobila politički blagoslov, legitimitet i podršku crkvenog vrha.
U tom smislu, a u prilog trenutno aktuelnih vrlo bliskih odnosa vrha SPC i mnogih episkopa i vrha države i razjašnjenja obostranih motiva za tu bliskost, valja se uvek podsetiti stare mudrosti koju je često ponavljao pokojni Mirko Đorđević, jedan od najvećih sociologa religije na ovim prostorima: "Kad se crkva veže za režim, i kada taj režim padne, ona ostaje udovica".
